Muse elemanları tembelliklerinden hiçbir şey kaybetmediklerini H2000'de de gösterdiler bize; sağolsunlar . Kendileriyle, sahne alacakları 30 Haziran gününün öğle saatlerinde, soundcheck sonrası backstage'de röportaj yapacaktık. Ama İstanbul Promotions organizasyonuyla geldikleri ilk seferden tecrübeli olduğumuz için, grubun illa bi enteresanlık yapacağından emindik, öyle de oldu tabe. Grup, röportajın ve soundcheck'in yapılması gereken saatleri otelde Brezilya-Almanya final maçını seyrederek ve yayarak geçireceğini açıklayınca, bize de festival alanında buharlaşmak düştü. Röportaj gece 01:00 civarı, grup sahneden indiğinde gerçekleşti.


Beni hatırladınız işallah, geçen sefer muhabbetinizden pek memnun kalmadığımı söylemiştim, bu kez yorgun değilsiniz umarım?
Hahaha, evet, hatırladık. Geçen sefer çok yorgunduk, o yüzden biraz kötü olmuştu, doğru, ama bugün iyi hissediyoruz, açık hava felan...

İyi o zaman, görücez. Eee, niye burdasınız, nedir sizi ikinci kez İstanbul'a getiren?
Aaaah, o kadar zavallıyız ki!.. Hayatlarımız çok anlamsız, o yüzden bi kez daha geldik  (Matt bu sefer tam formunda)
 
İlk konserle H2000 performansınızı karşılaştırın bakalım...
Bu kez bizler için daha zevkli olduğunu söyleyebiliriz. İlk konserde inanılmaz bir seyirci ve katılım vardı ama sizin de bildiğiniz gibi mekan ufaktı. Bu kez açık ve çok geniş bir alan var ve herkes son derece rahat takılabildi.

Neler yaptınız son üç ayda? Piyasaya yeni bir DVD sürüldü, ekranlarda ise yeni şarkı 'Dead Star'ın videosu dönmekte, yeni bir albüm mü geliyor yoksa?
Yeni şarkılar yazıyoruz, bugün burda da çaldık bazılarını. 2002 sonlarında stüdyoya girebiliriz. Bu durumda albüm yeni yılın ilk aylarında piyasaya sürülebilir diye düşünmekteyiz. DVD'miz turnelerde neler yaptığımızı gözler önüne seriyor, konser görüntüleri de var...

'Dead Star' güzel bir video olmuş, sizin her anınızı görüntüleyen arkadaşınız çekmiş galiba onu...
Evet, önceki videolarımız çok masraflı oluyordu (bu arada Matt derdini anlatmak için eline bir kalem alıyor ve video masraflarını masaya yazmaya ve matematik hesabı yapmaya başlıyor), mesela 80,000 pound. Bu kez olayı 40 pound’a indirmeye çalıştık ve becerdik de galiba. aka bir yana bu video bizi tatmin etti. Sadece biz varız ve çalıyoruz, kısa ve öz yani.

Festivallerde sahne almaya devam ediyorsunuz bu arada...
Evet, yakında bir Amerika turnesine çıkıyoruz ve System Of A Down ile sahne alacağız. Çok sevdiğimiz bir grup, bizim için de heyecan verici bir tecrübe olacak.

Doğrudur, lafı uzatmadan Dünya Kupası'na geçelim isterseniz, tıpış tıpış evinize gittiniz, bizim durumumuz malum, ne diyeceksiniz  
Chris: Eeee, genç bi takım, uzun bir aradan sonra ilk kez böyle bir şans yakalıyorlar, oldu işte, hahahahaha!

Hadi canım, bizim şansızlığımız Brezilya'yla iki kez oynamak zorunda kalmaktı, o son maçta bize İngiltere düşseydi kesin alırdık maçı...
Siz de Brezilya'ya yenildiniz, biz de, uzlaşalım işte 

Burdan sonra muhabbet iyice komikleşti ve geyiğe döndü. Özlem Matt'e yaklaşıp patlattı, gerçekten ölü insanlar görüyor musun?
Aaa, Kerrang röportajı değil mi? Kapak spotunda ilginç dursun diye abartıyorlar, hikaye farklı tabi. Annem cadı tahtalarına meraklıydı, ben de bu yüzden bu tip meselelerle ilgili oldum hep, durum budur.
 

"Absolution" ile yılın albümlerinden birini hayatımıza sokan Muse'dan Chris ile, albümün kaydedildiği günlerden başlayıp bugüne gelen bir röportaj yaptım. En sevdiğim Muse üyesinin İstanbul hakkında söyledikleri bir hayli ilginçti. Üstelik, Chris'in buradaki fan'ları için bir de sürprizi vardı.
Şu sıralar neler yapıyorsunuz, anladığım kadarıyla Almanya'dasınız? Promosyon turu mu?
Evet, Ekim'de büyük bir Avrupa turnesine başlıyoruz. Ondan önce gezebildiğimiz kadar Avrupa ülkesini gezip "Absolution"a nasıl tepkiler geliyor bakalım dedik. Dinleme partileri yapıyoruz, gazetecilerle buluşup onlara albümü dinletiyoruz ve fikirlerini alıyoruz. Ünlü bir radyo istasyonu var, Fritz diye, oraya çıkıp altı şarkılık bir akustik şov yaptık.
 
Genel olarak nasıl tepkiler alıyorsunuz?
Açıkçası biz başından beri insanların albümü seveceğinden emindik. Çünkü son derece doğrudan ve bizi gerçekten çok iyi anlatan bir albüm oldu. Şarkıların büyük duygularla yazıldığını söylemem lazım. Çoğu da 'Origin Of Symmetry'i izleyen turnede yazılmıştı ve bu yüzden sonsuz enerji taşıdıklarını söyleyebilirim. Bilirsin, sahnedeyken seyirciyle doğrudan iletişime geçersin ve onlardan enerji alırsın. O enerjiyi bu yolda yazılan yeni şarkılara akıttık. Bir kısmını da turnede çalmıştık. Mesela 'Hysteria' turnede çalınıyordu ve çok büyük sevgiyle karşılanıyordu. Burada da dinleme partisi yaptığımız seyirciler ve fan'lar 'Hysteria'yı çok tuttular.

Sanırım 'Hysteria' zaten bir sonraki single olacak?
Evet, 11 Kasım'da 'Absolution' için Avrupa turnesi sürerken piyasaya verilmiş olacak.

"Absolution"a kritiklerden iki tür eleştiri geliyor. Fazla depresif ve "pop" olduğu yönünde. Ne düşünüyorsun?
Hayır, kesinlikle depresif değil. Çok fazla kişisel olduğu söylenebilir, bu bile bir eleştiridir. Özellikle, Matt'in yazdığı sözler bu albümde diğerlerine oranla çok daha pozitif. Tam anlamıyla depresifliğin karşısında hangi durum varsa onunla yapılmış şarkılar. Belki de şarkılardaki mod sürekli değiştiği için böyle bir fikre kapıldılar, ama o zaman da sadece depresif değil manik-depresif olduğunu söylemeleri gerekir. Pop olduğu yönündeki eleştirilere de hep güldük. Özellikle 'Time Is Running Out' ve 'Hysteria' müzik yapmaya başladığımız ilk günden beri peşinde olduğumuz rock şarkılarıydı.

Albümde harika birşey var. Artık Dom ve sen de şarkılara baya karışıyorsunuz. 'Time Is Running Out'u birlikte yazdınız. Biraz bu şarkıdan ve klipten bahsedelim mi?
Söylediğim gibi, 'TIRO' başından beri ulaşmaya çalıştığımız şarkıydı. Her şart altında, her yerde çalabilirsin ve her seferinde farklı bir duygu verebilir, üstelik o duygu ne olursa olsun senindir. Zaten tam olarak da sahiplenmek ve sahip olunmak üzerine yazdık. Sound'unu çok seviyorum, tam alternatif rock! U2'nun daha önce 'New Years Day'de kullandığı, 70'lerde çok yaygın olan retro elektro piyanolar vardır. Hep o piyanoya uygun birşeyler yapmak isterdik. 'TIRO'da onu yaptık ve akustik kaydettikten sonra efektler ekledik. Klibini de seviyorum bunun, 'Dr Strangelove Or How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb'dan esinlenilerek tasarlandı. Üçümüz de Stanley Kubrick hayranı olduğumuz için değişik ve güzel tecrübeydi.

Peki tam olarak senin içine sinen bir albüm oldu mu? Dom'un ve Matt'in ne düşündüğünü bir kenara bırakacak olursak:)
Evet, kesinlikle. Bir kere bu albüm hem sözler açısından hem de sound olarak çok sert. Sert müziği her zaman için tercih ederim. Londra'da izole bir stüdyoya kapandık, arada Dublin'de ve Los Angeles'da kayıtlar yaptık. Açıkçası izole edilmişlik duygusu ve gizlilik stüdyoda bize rahatlık veriyor. Bir yerde kilitlenmek ve tek şeye hem düşünsel hem duygusal olarak kanalize olmak iyi sonuç veriyor. Kayıtlar gergin geçmedi. İyi bir ekiple çalıştık. Bir de en önemlisi yollarda geçen onca zamandan sonra nefes almak gibiydi. Kritiklerden uzak durduk. Müzik zevk için yapılır, müzik insanların duygularına hitaben yapılır gibi parlak ama çok basit motto'ları benimsedik. "Absolution"ın kayıtları eve dönmek gibiydi. Bu albümü sevmemdeki en büyük neden bu.

Bu sertlik meselesi tam olarak nedir? O açıdan "Absolution"a etki eden en önemli unsurlar nedir?
Büyük oranda prodüktörümüz Rick Costey'in böyle bir sound elde etmemizde katkısı var. Bilirsin, çoğu prodüktör stüdyo donanımı ile öyle bir bütünleşir ki müzikteki duyguyu, ruhu kaydeder. Bu handikapı Rick baştan aşıyor. Aslında ilk iki albümde de, özellikle 'Origin Of Symmetry'de sert bir sound var. Bu da çok fazla sert müzik dinliyor olmamızdan kaynaklıyor sanırım. Albüm yaparken böyle şeyleri çok fazla düşünmüyorsun. İyi hissediyor muyum? Evet. Kötü hissediyor muyum? Evet. Nasıl hissettiğimi albüme yansıtabildim mi? İşte buna bakıyorsun. Şarkıları bu duygu yapar diye düşünüyorum.

Sound bir yana, sözler de oldukça sert "Absolution"da. Kaydedildiği dönemle ilgisi olabilir mi? Afganistan ve Irak'daki savaşlar patlak vermişti o dönemde. Ya da gerçekten Londra'daki izole stüdyonuzda böyle şeylerin farkında olmadan mı kaydettiniz albümü?
Farkında olmamak gibi birşey söz konusu olamaz. Londra'da zaten savaş karşıtı gösteriler kapımızın önünde yapılıyordu. Dublin'e gittiğimizde oranın gündeminde de savaş vardı. İstersen Japonya'ya git, orada da aynı şey vardı. Savaş ve politika şarkılarımızı doğrudan etkilemiş olmayabilir. Ama "Absolution"ı dinleyen herkesin birleştiği bir görüş var ki o da albümdeki modun her saniyede değişebildiği yönünde. Çünkü biz kayıt günlerinde öyleydik. Stüdyoda harika vakit geçiriyorduk, sonra dışarıya çıktığımızda savaşın etkileriyle yüzleşiyorduk ve karamsarlığa kapılıyorduk. Üstelik İngiliz vatandaşı olarak Tony Blair, Bush'un g….ü yalarken utanç duyuyorduk. Sert söylemlerin, hüzünlü şarkıların bu albümde daha yoğun olmasının sebebi de budur, yani savaşın etkileri.

"Absolution" (günahların af olunması) hem Hristiyanik hem de mistik bir terim. Bu bir acı çekiş, yakarma, haykırış anlamına geliyor. 'Sing For Absolution'da o duygu rahatlıkla yakalanıyor. Hem albüm isminin hem de şarkının hikayesi nedir tam olarak?
'Sing For Absolution' diğerlerinden çok farklı bir şarkı. Açıkçası bunu yakalamana sevindim. Tam olarak yakarma içeriyor sözler. Bu şarkıda gerçekten provoke edici, karanlık ve bence son derece gotik birşeyler var. Matt, sözlerde kayıp aşklardan bahsedildiğini söylüyor. Uzun ve emprovize bir bölümü kapsayan orkestrasyon var ki bence hem ustalıkla yazıldı hem de çok iyi çalındı. Günah çıkarma seansları rahatlatıcıdır. Hemen şunu söyleyeyim, gruptaki çocuklar ya da ben dinsel duyguları çok güçlü Hristiyanlar değiliz. Bizim için kendimizi anlayabilmek adına dua etmek, yakarmak iyi metodlar. Matt'in bunu abarttığını düşünmüyor da değilim. Kafası her karıştığında yakarmaya başlıyor, sonra kafası iyice karışıyor. 'Sing For Absolution', Matt'in en büyük korkularından bahsediyor. Absolution kelimesinin albüme isim olması da sanırım kayıtların sürdüğü sırada bize hakim olan en güçlü duyguların korku, endişe, kaygı olmasından geliyor.

Başlangıçta konseptüel bir albüm üzerinde çalıştığınızı duyurdunuz. "Absolution"un öyle bir albüm olduğunu söyleyemeyeceğim. Neler oldu da fikriniz değişti?
Aynı hikayenin üzerinde dolaşmak istemedik. Sözleri değiştirdik. Çünkü turne sırasında şarkılar hep ardarda yazıldığı için bir birlik beraberlik söz konusu olsa da biz stüdyoya girdiğimizde birşeyler değişiverdi. Biraz önce Matt'i de kastederek dinsel duygularımızın çok güçlü olmadığını söyledim ama bunu şimdi değiştiriyorum. Matt'in dinsel duyguları çok güçlü. 'Apocalypse Please' buna en büyük örnektir. 11 Eylül'de olanların etkisinden bahsedilebilir. Olaylar patlak verdiğinde stüdyodaydık ve bundan sonra ne olacağını kestiremiyorduk. Matt'in dinsel duyguları o kadar güçlü ki dünyanın sonunun gelmiş olabileceğine asla inanmıyordu. Bu şarkıyı olaylar olmadan önce yazmıştık, ama albümün geri kalan kısmını da bu şarkı etkiledi. Diğerleri hep 'Apocalypse Please'e bir tarafından bağlı olarak oluştular. Onun etkisinde ve ona tepki olarak. Herkesin zaman zaman hissettiği aşırı kaygı hakkında bu şarkı konuşuyor mesela. Bilirsin, insanlar çılgınca şeylere inanır. Sahte peygamberlere inanırlar, kahinlerin şiirlerini kendi dilediklerince yorumlayıp dünyanın sonunun geldiğini söylerler. Diyelim ki bu albümün bir konsepti var, o zaman bu konsept kesinlikle 'her şey sona erer, her şey biter' diyor. Ama bir yandan da bitişlere karşı koyuyor.

Bu kadar ünlü olup da dünyayı gezmeye başladıktan sonra başınıza gelen en tuhaf şey nedir?
Rusya! Neredeyse bir yılı geçti ama unutulacak gibi bir tecrübe değildi. Bir festivalde headliner olmak için gittik, sonra o festivalde çalan tek grup olduğumuzu gördük. Garip garip yerlere gittik. Müzikten çok yarışmalara katılıp beleş votka içmeye gelen insanların gittiği yerlere. Bizi underground rock çalan bir yere götürdüler. Gerçekten de underground'dı! Etraftaki herkes eroinmandı sanki, herkes iğne yapıyordu ve yerlerde kullanılmış iğneler ve prezervatiflerden oluşan bir çöp yığını vardı.

Matt de bundan resmi web sitenizde bahsetmişti. Rusya'da bir bayandan feci bir hediye almış Biraz bahseder misin?
Hahah, şu resimden mi bahsediyorsun? Konserden sonra soyunma odasına gitmeye çalışıyorduk, onlarca piskopat kadın kapının önünde durmuş bizi bekliyorlar. Bir tanesi diğerlerini resmen yararak kendini Matt'in önüne attı ve devasa bir yağlıboya tabloyu ona uzattı. Uzun süredir bu tablo üzerinde çalışıyormuş. Matt'i çizmiş, çıplak olarak. Kafasında kuşlar uçuşan çıplak Matt! Şeyinin orada da parlayan bir kalp var, hahah.

Turnelerde böyle absürd şeyler yaşıyor musunuz çok?
Çok fazla olduğunu söyleyemem. Ancak absürd insanların yaşadığı absürd yerlere gittiğimizde böyle şeyler oluyor.

Yılın geri kalan kısmı için planlarınız nedir?
Turne! Büyük bir Avrupa turnesi. Ne kadar süreceğini şimdiden kestiremiyorum. Ekim'de başlıyoruz ve çok fazla kente gideceğiz. Arada DVD'lerin de yer aldığı single CD'ler yayınlayacağız. Önümüzdeki yıl Amerika turnesine çıkmayı düşünüyoruz. Orada Maverick Records'a bağlıydık, ama ayrıldık ve şimdi yeni bir sözleşme yapmak için yollar arıyoruz. Bence bir grubun kendisini tanıtmak için, ya da şöyle söyleyeyim, kendisini anlatmak için en iyi metodu turneler olmalı. Bu bir yandan da benim keşfettiğim birşey değil, bu işin gayet iyi bilinen bir kuralı. Maverick'le yollarımızı ayıran da bu oldu. Biz onlara her seferinde 'bakın bizi anlıyor musunuz, ne yapmak istediğimizi anlıyor musunuz' diye dil dökmekten çok yorulmuştuk. Onların derdi hit şarkılar çıkarıp albümler satmak. Bu bizi bir yere kadar ilgilendiriyor. Bizim için önemli olan 'Muse konseri varmış' duygusunu insanlara yaşatmak. Fan'larımızla böyle buluşmalar gerçekleştirmek. Yoksa albümlerimiz bilmem kaç milyon kişinin evine girmiş, dinlemişler ve beğenmişler, ama bunu bizimle paylaşamadıktan sonra o duygu yarım kalmaz mı? Birilerinin bir yerlerde, sahnede Muse'u görmek için heyecanlandığını bilmek bizi ayakta tutuyor özetle.

Konserleri bu kadar önemsediğine göre, Muse olarak verdiğiniz ilk konseri anımsıyor musun?
Elbette, verdiğimiz ilk gerçek konser bir genç yetenekler yarışmasındaydı. Oradaki tek gerçek rock grubu bizdik. Diğerleri pop ya da o sıralarda çok revaçta olan pop-funk şarkıları çalıyordu. Oradaki en iyi müzisyenler, ya da en yakışıklı çocuklar olmadığımız için kazanmak konusunda tek iddiamız yoktu. Yapabileceğimizin en iyisini yaptık, oradaki tek farklı grup olmanın avantajını kullandık, sahneye makyajla çıktık, çok agresif davrandık, sahnedeki her şeyi kırdık. Ve kazandık! O konser Muse için dönüm noktasıdır. Kafaları değiştirmek gerektiğini o konserde anladık. Kaybetmeyi bekledik, çünkü kötü çalıyorduk ama oradaki jüri ve bizi harika hissettiren seyirci müzikte her şeyin teknik olmadığını anlamamızı sağladı.

Maverick daha önce de sorun çıkarmıştı sanırım, 'Origin Of Symmetry'nin yeterince ticari olmadığını söyleyerek Amerika'da yayınlamayı reddetmişlerdi. Yanılıyor muyum?
Bu doğru. Ve bizden albümü yeniden kaydetmemizi istediler. Onlara s.ktirin gidin dedik, onlar da bize s.ktirin gidin dediler. Amerika turnesi iptal edildi.

Turnelerde çok kavga ediyor musunuz?
Başlarda çok kavga ediyorduk, sonra odalarımızı ayırdık. Birlikte TV ya da DVD seyretmeye bayıldığımız için aynı odada kalmanın iyi fikir olduğunu düşünmüştük.

Birlikte seyretmeye bayıldığınız TV dizileri, filmler hakkında neler söyleyebilirsin?
Biz Prisoner fan'ıyız! 70'lerin kült dizisi. En son DVD setini alıp birlikte seyrettik. Bu tür ortak zevkler bizi felsefeci yapabilir. Oturup saatlerce Prisoner hakkında konuşup bir şeyleri çözmeye çalışıyoruz.

Şu konser heyecanına dönelim. Aynı heyecanı Türkiye'de yaşayan çok fazla insan var:) İki kez geldiniz ama kesmedi. Yeniden gelmek gibi bir planınız var mı?
Evet, kesinlikle var. Sonbaharda mümkün görünmüyor, bu durumda önümüzdeki yıla kalıyoruz. Daha önceki iki konserimizde harikaydı, fan'lar harikaydı ve evet, haklısın bizi de kesmedi. O iki konser ödül gibiydi.

Bu durumda Türkiye'deki Muse fan'larına mesajın vardır mutlaka?
Evet. Hmmm. Nasıl anlatabilirim? Orada sizinle karşılaşmak harika bir duyguydu ve tam anlamıyla sürprizdi. Çok iyi hissetmiştik. O hissi yeniden yaşamak için yeniden geleceğiz. Biraz zaman alabilir ama bunu asla es geçmeyeceğiz.
 

-Nasılsınız dün geceden sonra?
İyiyiz, iyiyiz (birbirlerine bakıyorlar ve birşeyler bildiğimi düşünerek utanıyorlar, özellikle MAtt)

-İstanbul hakkındaki ilk izlenimleriniz neler, dün gece rakı içtiniz mi bari?
Hııımm, evet, güzel, rakı içtik, değişikti. (Dom rakı içmiş, Matt kırmızı şaraptan başka içki tanımadığı halde rakıyı da denemiş)

-Tüm dünyayı dolaştınız neredeyse, şimdiye kadar gezidğinizyerlerden hangisi en favoriniz, bir de en favori seyirci hangi memleketteydi?
Türkiye (Resmen -kehkeh- şeklindeler, cumartesi gecesini düşünüyorlardı muhtemelen:)). -Matt burda ciddileşiyor- Moskova'yı hatırlıyorum. Fanlar gittiğimiz her yerde buluyorlardı bizi, çok şaşırtıcıydı. Röportajları bile nerde yapacağımızı öğrenmişler ve gelmişlerdi.

-Dün basın toplantısı çok utanç vericiydi, ne düşündünüz, epey sıklıdınız herhalinizden belliydi, Matt, sen sürekli yazıyordun zaten?
(Acaip kasıldı, çok ciddi) Yoo hayır, hiç sıkılmadım aslında (yalancı). İlk kez gittiğimiz yerlerde hep böyle olur, basınla ilk karşılaşma bir de. İki tarafın da birbirine bir süre bakakalması çok doğal.

-Yine basın toplantısında geçiştirilen bir nokta var; groupie'ler:) Haberiniz olmaz dediniz ama Fransız ve Japon kızlarıyla ilgili hikayeleri duymuyor değiliz, hala sızı şaşırtmaya ve çılgın teklifler sunmaya devam ediyorlar mı?
(Chris ve Dom gülüyorlar ama Matt ağlayacak neredeyse:)) Hayır, hayır!

-Tamam (üzerlerine gitmiyorum, çıt yok çünkü). O zaman olaya müzikal açıdan yaklaşalım, dün gece gittiğiniz barda canlı müzik vardı, nasıl eğlendiniz mi peki?
Aaah, evet, bir grup çalıyordu, hatta 'Plug In Baby'i çaldılar, bu çok acaip bişey...

-Artık yeni bir signle daha yayınlamayacaksınız inşallah "Origin Of Symmetry"den, hıı? Bana her ay yeni bir video çekiyormuşsunuz gibi geliyordu. İlk kez İstanbul konserinde çalacağınız iki şarkı olduğunu söylemiştiniz, nedir?
Öyle mi düşünmüştün, hahaha! Evet, çekmeye devam edeceğiz:) Atina konserinde de ilk olarak onların duyduğu iki şarkı çalmıştık, İstanbul'da da orda çalmadığımız ve ilk kez Türk seyircisinin duyacağı 3 şarkı çalacağız.

-Hazırda yeni şarkılarınız olduğuna göre yeni albüm hakkında biraz tüyo verebilirsiniz sanırım. İkinci albümde asıl yapmak istediğinizi yapmış velive tadındabir sound yakalamıştınız, yeni albüm için belli bir konsept var mı?
Aslında cevap hep aynıdır ama gerçekten de oturup düşünüp önceden karara bağladığımız birşey değil bu. Yani yeni albüm nasıl olsun diye düşünmüyoruz. Zaten turnelerde bir şekilde kendiliğinden ortaya çıkıyor bazı şeyler. Yeni albüm için de aynı şey geçerli olacak.

-Marilyn Manson'ın 'Tainted Love' single'ında sizin de bir şarkınız var, nedir?
Nasıl geliştiği hakkında hiçbir fikir sahibi olmadığımız bir konu, gerçekten. The Smiths cover'ı yaptık, 'Please Please...' şarkısını yorumladık, iğrenç oldu, hahaha! (aralarında fikir birliğine varıyorlar bu noktada) Evet, kesinlikle, çok ucuz, iğrenç bir yorum!

-Neler dinliyorsunuz şu sıralar?
Belçikalı bir grup var, Millonaire diye, duydun mu? Onları çok tutuyorum (cevap davulcu Dom'dan geliyor, Matt de onaylıyor). Hala Rage dinliyoruz. The Hives da fena değil (bu da Matt'in yorumu).

-Biletlerin bir hafta gibi kısa bir sürede tükendiğini biliyorsunuzdur herhalde? Nasıl bir seyirci bekliyorsunuz?
Hayır, bilmiyorduk, kasıcı bir durum (soruyu Matt'in cevapladığını kasılma olayından anmışsınızdır). Soundcheck'te bile kastım,hala nasıl sahneye çıkıp konser verdiğimi bilmiyorum, bu çok utanç verici bir durum! (yine katılıyorlar gülmekten)

-Birşeyler eklemek isteyen?
(Promo yapın diye kendilerine tembih edilmiş gibi hep bir ağızdan davranıyorlar) Yakında live bir Muse DVD'si piyasaya sürülecek, haberiniz olsun.

-İyi şanslar o zaman, bekleyip göreceğiz.